als ik de blaadjes buiten zie vallen
en ik denk aan de begrafenis die vandaag plaatsvind
van een jong meisje, zo dichtbij
dan overvalt mij de vergankelijkheid van dit leven
dan lijkt alles waar ik me zorgen om maak
opeens zo onbelangrijk
hoe doe je dat toch?
bij de dag leven, je bewust zijn van het feit
dat het elk moment afgelopen kan zijn
en ondertussen ook bezig blijven met de zorgen
en vreugde van alle dag
iemand een idee?
-imke
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Hoe doe je dat?
Heel vaak het liedje 'Wat zou je doen' van Marco en Ali B. luisteren. :)
Nee, grapje.
Ik denk dat het juist deze momenten zijn die je daaraan herinneren. (by the way, wie wordt er begraven?) Volgens mij is het belangrijkste dat we zorgen geen 'slaaf van de tijd' te worden, om het maar even zo te stellen. Proberen niet verder te kijken dan de dag van morgen, want die heeft genoeg aan zijn eigen zorgen. :) Liefs
Goeie vraag...maar ik denk dat je het beste kunt genieten van alles wat er nu gebeurt en leven in het volledige vertrouwen in God, ook als het tegenzit. Dat Hij voor je is, achter je, naast je, boven je en onder je. You are precious, girl! liefs
Eej lief meisje, het is maar raar ook... leven... zo kostbaar, maar in één ogenblik kan het weg zijn.
Ik snap dat ook niet.. Maar wat ik wel snap, is dat jij er bent, en dat ik er ben, en dat wij (familie, vrienden, jeugd, alles iedereen) er wel zijn. En daar mogen we van genieten. Door leuke en door lastige tijden heen...
En het belangrijkste is dat we niet alleen staan. Want onze Papa is bij ons.. (ookal snap ik dat niet altijd)... Hij is er wel.. en zorgt voor ons.. voor JOU en voor mij...
Hou van jou lieverd!
Een reactie posten